«علف وحشی» ملودرامی طنزآمیز در باره مرد مسنی است که بعد از پیدا کردن کیف یک زن در پارکینگ یک فروشگاه عاشق آن زن میشود و با سماجت بسیاری تلاش میکند که توجه زن را جلب کند. زن بعد از مدتی بیاعتنایی سرانجام تسلیم سماجتهای مرد میشود.
آلن رنه (Alain Resnais) و بازیگرانش، عکس از زمانه، پرویز جاهد
«علف وحشی» فیلم کوچکی است از سینماگری بزرگ که با قواعد کلاسیک سینما ساخته شده و در آن عشق رنه به سینمای کلاسیک را میتوان کاملاً حس کرد.
استفاده از جلوههای خاص تصویری مانند ظهور و خروج عنبیهای (آیریس) و برهمنمایی برای اتصال نماها و سکانسها، نشانه دلبستگی رنه به فرمهای قدیمی سینماست و ظاهر شدن کلمه پایان در آخر فیلم که نوستالژی شدید رنه را به سینمای گذشته نشان میدهد. سینمایی که به اعتقاد رنه دیگر نشانی از آن امروز باقی نماندهاست. آلن رنه این حرف را روز گذشته در نشست رسانهای پس از نمایش فیلم «علفهای وحشی» زد.
آلن رنه نخستین بار با فیلم مستند سیاهوسفید درخشان «شب و مه» در باره اتاقهای گاز نازیها در جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۵ در کن شرکت کرد که خارج از مسابقه به نمایش درآمد.
فیلم «هیروشیما عشق من» رنه در سال ۱۹۵۹ جایزه نخل طلا را به دست آورد و فیلم «عموی آمریکایی من» او در سال ۱۹۸۰ برنده جایزه ویژه هیئت داوران شد.
فیلم جدید رنه در باره همه امیال سرکش، وحشی، ضد و نقیض و عجیب و غریبی است که در درون انسان نفس میکشد و گاهی به شکل غیر منتظرهای طغیان میکند و همه ملاحظات رسمی و اخلاقی متعارف را زیرپا میگذارد.
فیلم، علیرغم درونمایه کمدی و طنزآمیز آن لحن تلخ و اندوهباری دارد و تنهایی و خستگی و بطالت زندگی شخصیت اصلی را علیرغم داشتن زندگی به ظاهر مرفه به نمایش میگذارد.